روبیان

هر روز که از مدرسه مهران که آنزمان در عمارت چوبک جنب یگان ویزه سابق بخانه میرفتم ساعتهای یازدهو نیم از مذرسه تعطیل میشدیم . اقایی شیک پوش با کت وشلوار خاکستری پیراهن سپید وکراوات راه راه قرمز وسفید با ابهت بسیار بالایی توجهمان را به خود جلب میکرد بطوریکه بیصبرانه هر روز انتظارش را میکشیدیم دران زمان ما کلاس دوم سوم ابتدایی بودیم . با همکلاسیها صحبت میکردیم که کاش زود به دبیرستان برویم تا آقای آتشی معلممان شود. شاید که از دیدنش خداقل سیر شویم چون آنزمان ما بچه بودیم فقط جواب سلممان از وی میشندیم وچندروزی خوشحال بودیم که آقای آتشی جواب سلاممان را داده است . تا اینکه وارد دبیرستان پهلوی شدیم که مقارن شد با ادامه تحصیل استاد وترک بوشهر . درکلاس دوم دبیرستا ن توسط استاد حسن برازجانی و یادش بخیر آ قای ثابتان فدایی با شعرهای نیمایی آشنا شدیم . بعدها هم که شاعر گرانقدر وبزرگ بوشهری استاد باباچاهی دبیر ادبیاتمان شد که مرتب در کلاس شعر خوانی داشتیم. باشعرهای استاد آ تشی در همه حال لذت میبردیم ودر غربت نشینی با شعرهایش همیشه انگار در بوشهر بودیم. چند روز پیش برای دیدن دوستی به امامزاده رفتم سری به آ رامگاه استاد زدم . هیچکس نبود لختی به فکر فرو رفتم که چرا این بزرگ مرد شعر ایرانوجهان که حتی در رادیو تلویزیونهای کشورهای بیگانه به بزرگی از وی یاد میشود باید اینچنیم آرامگاهی داشته باشد .    در شهر و دیار خود        بایست غریبانه غنود      نه    نه   در غربت آشنا تری؟  میدانم که استاد آتشی شاعری بزرگ بود که ماراتون شعری در اروپا و آ مریکا را به دعوت یونسکو اجرا کرد و فرنگیها از شنیدن و خواندن شعر هایش لذت میبردند . در سفری که در خدمت یکی از دوستان از پاریس به ورسای با قطار میرفتیم همسفرمان یک خانواده اروپایی بود وقتی صحبت شد که کجایی هستید گفتیم ایرانی و بوشهری هستیم گفتند همشهری آتشی هستید واقعا در پوست خود نمیگنجیدیم ودر یک لخظه خالتی بهمون دست که نا حوداگاه اشک در چشمان هردومان حلقه زد .  آ یا سزوار است که چنین چهره ماندگاری امروز این آ رامگاهش باشد  . ای فرهیختگان .ای ادب دوستان .ای اصخاب رسانه . شاید دولتیان در فکر نباشند آ یا ذوستان استاد که درزمان خیاتش شب وروز با وی بودند نباید به فکر باشند . اصلا چرا نباید بنیاد ادبی بنام بنیاد استاد آتشی تاسیس وبه ثبت برسد  تا دراینده مثل بنیاد خورازمی و ......... در ایران وجهان ماندگار بماند البته در خاتمه از دوستان نزدیک استاد  عذر خواهی مینمایم        روزی میرسد که کاروان عشق         کتاب شعرترا بیاورد به شهرهای دور      و درمکتابخانه های شهر  به بچه مکتبیها   ازعبدوی جت      اسب سفید وخشی    ........   بگویند

 روزی فرا خواهد رسید     که تندیس عبدو      که از تنگچین شالش چکه های خون میچکد       بر دروازه شهر بپا کنند .      روزی حواهد رسید که بچه مکتبیهای شهر در صبخگا هان سرودهای حماسیت را بخوانند.

 همانطور که همگی اطلاع داریم  دریای خزر از عهد باستان تا کنون متعلق به ایران بوده . تمامی کشورها وملل جهان کاسپین را بنام دریایی مازندران    میشناسند ودر سفرهایی که به کشورهای اروپایی . آسیایی وآفریقایی در گذشته نه چندان دور داشتم ایران را با سه نام میشناختند .۱-حلیج

   فارس -۲ -دریای خزر . ۳ -تخت جمشید .  ولی در کشور خودمان اینطور بنظر میاید که مسیولین بلند پایه کشورمان هنوز بعداز گذشت بیست وهشت سال از شناخت این سرمایه های ارزشمند کشورمان بیگانه اند . امشب اخبار شبکه اول سیما را میدیدم از حضور سران پنج کشور حاشیه دریای حزر ونشست آنها در تهران خبر داد . دراین رسانه ملی فقط به ذکر کلیات پرداحت و بیننده را در جریان جزئیات   قرار ندادند . مجبور شدم برای رسیدن به اخبار این نشست سری به بی بی سی بزنم  چیزی شنیدم که واقعا برایم خیلی دردناک بود و این بود که در دوره رزیم ضد مردمی پهلوی و رزیم کافر وملحد کمونیستیی شوروی حقوق دریای خزر به موجب قرارداد ۱۹۲۱ (۵۰ ) ۵۰  بین ایندو کشور تقسیم شده بود . متاسفانه اکنون که الحمدلله رزیم مردمی در ایران و رزیم غیر ملحدی هم در این چهار کشور سر کارند  دارند خقوق این دریا را به نسبتی که شاید سهم ما حد اکثر ۲۰ درصد میشود تقسیم کنند .  همه عالم آدم میدانند که اعلب این کشورها در گذشته نه چندان دور متعلق به کشور ما بوده و در زمان زمامداران نالایق از مام میهن جدا شده است . بنا براین باید حقوق مردم ایرا ن از این دریا همان ۵۰ درصدی باشد که در زمان حکومت ضد مردمی پهلوی بوده است              

   دیروز دیدمت

              زیبا تر شده بودی

   نگا هت دنیایی معنی داشت

  در آ ن لطا فت عشق را دیدم

با نیم نگاه سردی

                    از کنارم گذشتی

                                          رفتی

                                                   و رفیی

                                                                  رفتی

       می بینمت که همچنان

                                          ذر راهی

                                                      چه زیبا بود 

                                                                 آ نگاه که در راهرو روزگار

                                                                                 تو را دیدم

                                                                                            ایکاش ......

 

 

 

 

اندیشه

ژرفنا کت 

را میستایم

و عمق نگاهت به جامعه خاموش را  

میدانم مردم را با تار و پودت خس کردهای

میدانم ژورنا لیست بودن در رگهایت روان داری

 اهل معا مله نیستی

و این افتخاری است برای تو

 برای من 

و چه شیرین هم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 همیشه فکر میکنم که کارههای نیک و باارزش انجام دادن جای تشکرو قدر دانی دارد و کارهای بد وکم ارزش میبایست برآن ایراد وانتقاد داشت تا درآینده بسوی نیکی و موفقیت پیش رفت . همانطور که بزرگان گفته اند گذشته چراغ راه آینده است. وضعیت وراند مان تیم فوتبال کشورمان مرا به فکر فروبرد .چرا تیمی با بیش از ۱۰ نفر از بهترین ستارگان آسیا وحتی میشه گفت جهان مانند مهدوی کیا .نکونام.اسکندریان علی کریمی و غیره  باید در یک تورنمنت نه چندان قوی  که واقعا در حدو اندازه بزرگان فوتبال ما نبوده  باید برویم وحذف شویم وبرگردیم .   انصافا به بازیها که نگاه میکردم دیدم   که این بازیکنان صاحب نام در حد و تواناییهای خود بازیشان را به نمایش نمی گذارند . به عقیده من علت را میبایست در جاهای دیگری جستجو کرد . در جامعه شناسی بحثی در مبحث مدیریت وجود دارد  بنام رهبری و فرماندهی وچنین میگوید :رهبر کسی است که زیر مجموعه به لخاظ معیار ها و ارزشها و هنجارها یی که دارد از او تبعیت میکنند . فرمانده کسی است که به لخاظ ابزارو آلات تنبیهی و تشویقی که در اختیار اوست از وی پیروی میکنند . بنابرین من به نو به خوذ به این نتیجه رسیدم که تیم ملی ما از کادر رهبری قوی بر خوردار نبوده . وسرانجام این تیم با این مهرههای بزرگ بدون ارمغانی به کشور بازگشتند.

 

 

 

 

               

  

 

 

                                       چرا در جام ملتهای آسیا پیروئ نشذیم

       در سال ۱۳۷۲ پس از مکان یابی توسط شیلات ایران وبوشهر سایت حله که ذارای رودخانه آ بشیرین نیز بود جهت پرورش میگو انتخاب گردید وپس از امتیاز دهی افرادی را برای اینکار انتخاب کر دندو زمین به آ نان واگزار          نموداند غافل از اینکه قبل از این کار میبا یست صنایع پایین دستی و بالا دستی آن نیز اماذه مینمود اند ۰( مرکز تکثیر .کارخانه غذا )  ( عمل آوری .صادرات)  که متا سفانه بدون مطالعه عده ای از جوانان این مرزو بوم را به این کار مشغول گردند که اکنون با یک عالمه مشکلات دست به گریبا نند. در نوشته های آتی به ذکر مشکلات جز به جز آن خواهم پردهخت          ذنذ  .                   

من محمد قدسی هستمفعالیتم دررابطه با پرورش میگو است به مسایل سیاسی ایرانو جهان نیئ علاقمندم امیداست بتوانم بادوستان ودیگرکاربران مرتبط شوم.